Turnusy rehabilitacyjne logo

Szukaj

Miasto:
Typ:

Metoda McKenziego

 

Metoda McKenziego, określana również skrótem MDT od angielskiej nazwy Mechanicla Diagnosis and Therapy to jedna z bardziej popularnych na świecie metod fizjoterapii. Wymyślił ją i opracował fizjoterapeuta Robin McKenzie.

Na początku metoda ta była skierowana głównie do osób, u których wymagane jest badanie, leczenie, a także profilaktyka bólów kręgosłupa. W ostatnim czasie poszerzono wykorzystanie tej metody i zaczęto stosować ją również u pacjentów zmagających się z chorobami stawów obwodowych.

Kiedy McKenzie tworzył i opracowywał swoją metodę współpracował głównie z pacjentami uskarżającymi się na dolegliwości i schorzenia dotyczące odcinka lędźwiowego oraz szyjnego odcinka kręgosłupa. Ponadto Robin McKenzie wyznaczył trzy główne grupy odpowiadające ze ból kręgosłupa. Tworząc ten podział nowozelandzki fizjoterapeuta skoncentrował się na zbadaniu przyczyny dolegliwości, a także na stopniu zmian zwyrodnieniowych, jakie dokonały się w kręgosłupie i głównych stawach.

Pierwsza grupa to zespół posturalny. Grupa ta dotyczy przede wszystkim zaburzeń postawy ciała, są to zatem wszelkie dolegliwości wynikające ze struktur tkankowo-stawowych. Struktury te nie są uszkodzone, jednak doszło do ich nadwyrężenia lub przeciążenia. Mowa tu o osobach, które dużo siedzą w ciągu dnia i zajmują nie odpowiednią pozycję, nie dbają o swoją postawę, nie wykonują ćwiczeń korygujących, noszą ciężkie torby, sypiają w złej pozycji.

Drugą grupą jest zespół dysfunkcyjny, dochodzi do niego wówczas, gdy statyczne przeciążenie zaczyna obejmować także tkanki, a struktury zostały w jakiś sposób uszkodzony. Do takich uszkodzeń zaliczamy przykurcze, zrosty, czy zbliznowacenia.

McKenzie wyróżnił także zespół strukturalny. To w badaniach McKenziego najważniejsza grupa, ponieważ właśnie na niej skupia się metoda opracowana przez terapeutę. Zespół strukturalny dotyczy struktur znajdujących się wewnątrz segmentu kręgowego. W tym przypadku mowa o krążku między kręgowym oraz o pierścieniu włóknistym. Nie bez znaczenia jest również zewnętrzny segment, mamy tu na myśli stawy międzywyrostkowe, czy zrosty okołokorzeniowe. Dobór sposobu terapii jest uzależniony od rodzaju bólu, a taże mechanizmu uszkodzenia.

McKenzie stworzył rodzaj terapii, która wykorzystuje zarówno pracę z terapeutą, jak i ćwiczenia wykonywane samodzielnie przez chorego w domu. McKenzie wykazał bowiem, że autoterapia ma równie duże znaczenie i ma ogromną rolę podczas przywracania zdrowia chorego.

Terapia, a właściwie ćwiczenia wymyślone przez McKenziego to przede wszystkim ćwiczenia w pozycjach niskich, przeważnie leżących. Ruchy wykonywane przez pacjenta są tak stworzone, aby nie powodowały bólu u pacjenta – wręcz przeciwnie mają przynosić mu ulgę i ukojenie w bólu. Metoda ta jest niezwykle ceniona w środowisku fizjoterapeutów – podkreśla się jej znaczenie kliniczne, duży nacisk, jaki kładziony jest na profilaktykę oraz fakt, iż podczas przygotowań pacjenta do stosowania tej metody konieczny jest bardzo szczegółowy i precyzyjny wywiad.

Autor: Paweł Mallek


 
Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009 designed by NSF.pl
GEOPARD DEVELOP