Turnusy rehabilitacyjne logo

Szukaj

Miasto:
Typ:

Choroba Wilsona

Choroba Wilsona jest chorobą uwarunkowaną genetycznie. Dotyczy osób, które borykają się z zaburzeniami miedzi w organizmie. Jakie są objawy choroby? Jak można leczyć tę przypadłość?

W zdrowym organizmie miedź jest zazwyczaj wydzielana wraz z żółcią. W przypadku osób chorych na chorobę Wilsona w początkowym stadium choroby dochodzi do gromadzenia miedzi w wątrobie, przez co dochodzi do uszkodzenia tego narządu wewnętrznego. Kiedy wątroba nie jest już w stanie pomieścić więcej miedzi, pierwiastek ten wraz z krwią trafia do innych tkanek w naszym organizmie. W ten sposób dochodzi do pierwszych zaburzeń. Miedź wraz z krwią trafia do mózgu, rogówek oczu, czy nerek. Dochodzi do uszkodzenia jąder podstawnych mózgu.

Pierwsze objawy mogą pojawić się już w okresie dziecięcym, około dziesiątego roku życia, ale również mogą uwidocznić się dopiero około czterdziestego roku życia. U większości chorych obserwuje się poważne zaburzenia funkcji wątroby. Przeważnie przybierają one formę marskości wątroby, nadostrego zapalenia wątroby, czy przewlekłego lub ostrego zapalenia wątroby. Dodatkowo u wielu pacjentów cierpiących na chorobę Wilsona już we wczesnym stadium choroby pojawiają się zaburzenia neuropsychiatryczne. Właśnie ze względu na te objawy często dochodzi do złego rozpoznania choroby. Zamiast choroby Wilsona stwierdza się schizofrenię lub zespół zależności alkoholowej. Do objawów choroby należy doliczyć również uporczywe drżenie rąk, ślinotok, zaburzenia i problemy związane z utrzymaniem równowagi, zaburzenia mowy, problemy z pisaniem, trudności podczas połykania, ruchy mimowolne, wybiórczy apetyt jedynie na określone potrawy, czy wzmożone napięcie mięśni. Nie oznacza wcale, że chory od razu będzie miał wszystkie te objawy. Czasami pojawiają się niektóre z nich i to na przestrzeni wielu lat, co również utrudnia zdiagnozowanie choroby.

Najbardziej charakterystyczne w tej chorobie jest pojawienie się w rogówce oka pierścień Kaysera-Fleischera. To właśnie badanie stwierdzające, czy na rogówce znajduje się pierścień pozwala jednoznacznie stwierdzić, czy faktycznie mamy do czynienia z chorobą Wilsona.

Leczenie tej choroby to głównie terapia farmakologiczna. Czym szybciej uda się rozpoznać chorobę, tym większe prawdopodobieństwo, że walka z chorobą zakończy się sukcesem. Jednak, jak już wspominaliśmy, diagnoza często nie jest jednoznaczna, objawy tej choroby przypominają objawy wielu innych chorób. Trudno zatem od razu stwierdzić z czym mamy do czynienia. Diagnozowanie tej przypadłości w wielu przypadkach trwa nawet kilka lat, w tym czasie pojawiają się nowe objawy i zaburzenia, które potwierdzają hipotezę, iż może to być choroba Wilsona.

W przypadku nabycia różnych zaburzeń związanych z utrzymaniem równowagi, problemów z chodzeniem, przełykaniem, napięciem mięśni konieczna jest także rehabilitacja lub fizjoterapia pod okiem specjalistów. W ten sposób przywraca się chorym sprawność i pozwala im się dojść do formy. Często zdarza się jednak, że zbyt późno zdiagnozowana choroba sprawia, że konieczna jest transplantacja wątroby.

Nazwa choroby pochodzi od Samuela Wilsona, który na początku minionego wieku zdiagnozował i opisał cztery przypadki tej choroby, rozpoczynając tym samym badania nad tą chorobą, które trwają do dziś, ponieważ choroba dalej stawia jeszcze naukowcom i lekarzom sporo znaków zapytania.

Autor: Paweł Mallek

 
Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009 designed by NSF.pl
GEOPARD DEVELOP