Turnusy rehabilitacyjne logo

Szukaj

Miasto:
Typ:

Leczenie cukrzycy

Czy można zapobiec powstaniu cukrzycy? Jak najskuteczniej leczyć tę chorobę? O czym powinien pamiętać każdy chory na cukrzycę? Jakie są najbardziej popularne powikłania związane z cukrzycą? Na te i inne pytanie, postanowiliśmy odpowiedzieć.

W przypadku cukrzycy typu 1, ryzyko wystąpienia tego rodzaju choroby uzależnione jest od genetycznych predyspozycji opartej na typach HLA, a w szczególności DR3 i DR4. Dodatkową przyczyną mogą być czynniki środowiskowe, które trudno wytłumaczyć, istotna może być też niekontrolowana odpowiedź autoimmunologiczna, która atakuje insulinę produkowaną przez komórki beta. Badania sprzed trzydziestu lat świadczą o tym, że karmienie piersią zmniejsza ryzyko rozwoju cukrzycy insulinozależnej.

Jeśli jednak chodzi o ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2, są znane sposoby w zredukowaniu tego ryzyka. Najskuteczniejszym sposobem zmniejszenia zagrożenia związanego z wystąpieniem cukrzycy typu 2 jest zmiana nawyków żywieniowych, a także zwiększenie aktywności fizycznej. Według American Diabetes Association (Amerykańskiego Towarzystwa Diabetologicznego), aby uniknąć ryzyka zachorowania na ten rodzaj cukrzycy należy utrzymywać normalną masę ciała, regularnie uprawiać sport (zaleca się przynajmniej przez 2,5 godziny w tygodniu ćwiczyć i uprawiać sport – szybki spacer, jazda rowerem lub bieganie to znakomite formy aktywności fizycznej, które pozwolą nam długo zachować zdrowie). Ponadto ADA zaleca spożywanie umiarkowanej ilości tłuszczów. Powinno się natomiast przyjmować podczas posiłków odpowiednią ilość błonnika. Poważnym przeciwwskazaniem jest spożywanie alkoholu. W tej chwili prowadzonych jest wiele badań mających na celu wyjaśnić, jakie substancje ochraniają ludzki organizm przed zachorowaniem na cukrzycę. Według niektórych specjalistów opóźnienie zachorowania może nastąpić wówczas, gdy pacjent profilaktycznie przyjmował metforminę, rosiglitazonu, czy walsartanu. Są to jednak bardzo wstępne badania. Warto również zauważyć, że pacjenci, którzy stosowali hydroksychlorochinę (zwalczające reumatoidalne zapalenie stawów) mieli zmniejszone ryzyko cukrzycy o 77 procent. Ponadto karmienie piersią także może zapobiegać zachorowaniu na cukrzycę typu 2 u matek.

Trzeba pamiętać, że jak przy każdej chorobie, tak i przy cukrzycy mogą pojawić się poważne powikłania chorobowe. Do ostrych powikłań cukrzycy zalicza się między innymi kwasicę ketonową. W przypadku tej choroby brak insuliny jest odpowiedzialny za rozkładanie tłuszczów oraz związane z nim powstawanie ciał ketonowych (przechodzą one do krwi i moczu chorego). Najczęstszymi objawami tej choroby jest odwodnienie, częsty ból brzucha, apatia, senność, tak zwany oddech Kussmaula (objawiający się głębokim i szybkim oddechem). Trzeba pamiętać, że kwasica ketonowa może doprowadzić do wstrząsu i śpiączki. Jednak jeśli dojdzie do szybkiego leczenia kwasicy ketonowej pacjent zostanie całkowicie z niej wyleczony.

Innym rodzajem powikłań w zakresie cukrzycy jest nieketonowy stan hiperosolarny lub kwasica hiperosmotyczny. Powikłanie to występuje stosunkowo rzadko. Najczęściej dotyczy osoby starsze, które na co dzień zmagają się z cukrzycą typu 2. Choroba polega na tym, iż wysokie stężenie glukozy we krwi wpływa na osmotyczną utratę wody z komórek i dalej utratę wody wydalanej z glukozą w moczu. W przypadku, gdy niedobory płynów nie są uzupełniane, stan ten prowadzi do skrajnego odwodnienia, a w rezultacie do braku równowagi elektrolitowej. Krew osoby chorej charakteryzuje się bardzo wysokim stężeniem glukozy bez rozwoju kwasicy ketonowej. Śmiertelność w przypadku tego powikłania wynosi około 40 procent.

Powszechnie znanym rodzajem powikłań występującym przy cukrzycy jest hipoglikemia. Najbardziej zagraża osobom leczącym się insuliną bądź doustnymi specyfikami, których zadaniem jest zwiększanie wydzielania insuliny we krwi. Przeważnie pojawia się w czasie, gdy leki przyjmowane są w niewłaściwych dawkach, pokarmy są niewłaściwie spożywane, dieta jest źle sporządzona do potrzeb cukrzyka, bądź wiąże się z intensywnym wysiłkiem fizycznym. Następstwem zbyt niskiego stężenia glukozy we krwi są poty, niepokój, dreszcze, niekontrolowane poczucie głodu, niepokój. Zdarza się, że dochodzi do śpiączki lub drgawek pacjenta. Wówczas chory musi trafić do szpitala.

Każdy chorujący na cukrzycę powinien pamiętać o tym, że stężenie glukozy we krwi zmienia się bardzo dynamicznie. A zatem w każdym rodzaju cukrzycy, na zahamowanie rozwoju tej choroby wpływ ma to, jak w jej leczenie włączy się sam pacjent. Od jego zaangażowania w leczenie zależeć może, jak bardzo posunie się choroba i jak bardzo negatywny wpływ będzie miała na zdrowie chorego. Szybko podjęte środki zaradcze mogą sprawić, że życie chorego na cukrzycę niewiele różnić się będzie od życia osoby zdrowej. Warto zatem, jak najszybciej skonsultować się z lekarzem i ściśle przestrzegać wszystkie jego wskazania.

Info o chorobie-> Informacja o cukrzycy

 
Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009 designed by NSF.pl
GEOPARD DEVELOP