Turnusy rehabilitacyjne logo

Szukaj

Miasto:
Typ:

Punkcja lędźwiowa

Punkcja lędźwiowa – czy jest się czego bać?

Punkcja lędźwiowa (zwana inaczej nakłuciem lędźwiowym) wykonywana jest w dwojakim celu. Po pierwsze stosuje się ją w celu określenia na co choruje pacjent. Po drugie wykonuje się ją również w celach leczniczych. Jej wykonanie pozwala pobrać płyn do dalszych badań płynu mózgowo-rdzeniowego bądź aplikację leku.

Warto wiedzieć

Podczas badania igła wkłuwana jest pomiędzy dwa kręgi lędźwiowe, tam gdzie znajduje się przestrzeń zawierająca płyn mózgowo-rdzeniowy. Punkcja ma na celu pobrać niewielką ilość tego płynu z okolicy kręgosłupa. Podczas badania pacjent układany jest na boku, w taki sposób, aby jego kolana podkurczone były do klatki piersiowej. Wykonujący badanie lekarz odkaża miejsce, w które wkłuta zostanie igła, aby następnie wstrzyknąć miejscowo lek o właściwościach znieczulających. Kiedy lek zacznie działać, lekarz może wkłuć igłę w miejsce przestrzeni, w której znajduje się płyn mózgowo-rdzeniowy. Następnie płyn pobierany jest do probówki i podawany do dalszych badań laboratoryjnych.

Przed wykonaniem badania pacjent może przyjmować normalne posiłki. W przypadku, gdy lekarz nie zmieni zaleceń, powinien też zażywać normalnie przyjmowane leki. Nakłucie lędźwiowe pozwala nam sprawdzić wartość ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Może być wykorzystane do dalszych badań, które pozwolą zdiagnozować zakażenie lub krwawienie. Dzięki badaniu można również zmniejszyć ciśnienie płynu uciskającego mózg (dokonuje się tego poprzez upuszczenie płynu). Za pomocą punkcji można także wprowadzić do organizmu lekarstwa. Środki farmakologiczne wprowadzone w ten sposób docierają bezpośrednio do układu nerwowego.

Czego się boimy?

Po samym badaniu lekarz je wykonujący zaleci leżenie płasko przez 12-24 godzin. Następnego dnia pacjent będzie zmuszony unikać wysiłku fizycznego i ćwiczeń wymagających naszego intensywnego wysiłku. Jeśli zaczniemy odczuwać uporczywą bolesność trzeba kolejny raz położyć się płasko na kilka (nawet do kilkunastu godzin) i cierpliwie czekać, aż ból ustąpi. Jeżeli jednak ból nawet po dłuższym odpoczynku nie ustąpi, koniecznie powinniśmy skontaktować się z lekarzem rodzinnym lub lekarzem, który wykonywał punkcję.

Punkcja lędźwiowa wzbudza wśród pacjentów wiele wątpliwości i pytań o to, czy ich zdrowie i życie podczas wykonywania zabiegu nie są zagrożone. Najczęściej pacjenci pytają o to, czy podczas badania można zostać sparaliżowanym. Specjaliści jednak zapewniają, że igła wkłuwana jest dużo poniżej końca rdzenia kręgowego, dlatego nie powinniśmy się obawiać takich skutków ubocznych badania. Jednakże trzeba też pamiętać, że po badaniu mogą pojawić się powikłania – mogą to być wymioty, ropień, uraz więzadeł kręgosłupa, zespół popunkcyjny, ostre zapalenie kręgów, nasilające się objawy oponowe, krwawienie podtwardówkowe, krwawienie podpajęczynówkowe, krwiak nadtwardówkowy, czy ból kręgosłupa. Nasze wątpliwości związane z przeprowadzeniem badania, rozwieje na pewno rozmowa z lekarzem, który znajdzie ewentualne przeciwwskazania do wykonania nakłucia lędźwiowego.

 

Autor: Paweł Mallek 

 
Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009 designed by NSF.pl
GEOPARD DEVELOP