Turnusy rehabilitacyjne logo

Szukaj

Miasto:
Typ:

Dyskopatia lędźwiowa

Dyskopatia lędźwiowa

Kiedy pacjent słyszy o dyskopatii lędźwiowej, często jest przerażony i zdezorientowany. Obawy te związane są przeważnie z brakiem wiedzy na temat tej przypadłości. Czym zatem jest to schorzenie? Na czym polega leczenie? Czy dyskopatia wiąże się ze zmianą stylu życia?

Objawy

Nie trzeba być ekspertem, aby zrozumieć, że dyskopatia lędźwiowa to nie przelewki i objawów nie można bagatelizować. Najczęściej schorzenie to objawia się uporczywym, tępym bólem, który zlokalizować można w okolicy lędźwiowej. Często ból przemieszcza się w kierunku kończyn, promieniuje nawet do kolan. Dolegliwości bólowe zmniejszają się, kiedy pacjent przebywa w pozycji leżącej, nasilają się natomiast podczas siedzenia i chodzenia. Chory może odczuwać również zaburzenia czucia w kończynach, a także ich drętwienie. Najczęściej dotyczy osób dorosłych. Po raz pierwszy objawić się może między 25 a 40 rokiem życia. Jest to schorzenie, które w równym stopniu występuje u kobiet, jak i mężczyzn. Czasami dyskopatii lędźwiowej towarzyszy niedowład niektórych grup mięśni. Może również pojawić się skrzywienie kręgosłupa (często kręgosłup odchyla się w kierunku chorej strony). Wzmaga się również u chorego napięcie mięśni przykręgosłupowych.

Leczenie

Lekarze wyjaśniają, iż w przypadku leczenia dyskopatii stosuje się zazwyczaj dwie metody leczenia. Pierwsza z nich to tak zwana metoda zachowawcza, która koncentruje się na leczeniu farmakologicznym. Pacjent przyjmuje zatem środki przeciwzapalne, odpoczywa, dużo leży. Często zaleca się także tak zwaną terapię ciepłem, czy leczenie złożeniowe w trój zgięciu w stawach kolanowych i biodrowych. Później następuje próba „uruchomienia” pacjenta, aby w efekcie przejść do diagnostyki przyczynowej. Na leczenie zachowawcze składa się także fizjoterapia i masaże lecznicze.

Drugą metodą leczenia dyskopatii lędźwiowej jest leczenie chirurgiczne. Jak wykazują statystyki, w przypadku tego rodzaju dyskopatii, zabieg chirurgiczny jest bardzo częsty. Pacjent musi poddać się interwencji lekarza chirurga, jeśli wcześniej stosowana metoda leczenia zachowawczego nie przyniosła oczekiwanych efektów. Często powodem do przeprowadzenia operacji jest też uszkodzenie nerwu; problemy z czuciem, osłabienia mięśni, czy problemy związane z kontrolowaniem potrzeb fizjologicznych. Operację przeprowadza najczęściej lekarz neurochirurg. Przeważnie stosuje się tak zwaną fenestrację, związaną z usunięciem dysku. Lekarz robi nacięcie na ciele pacjenta na poziomie dysku (od 1 do 3 cm), następnie – po odsunięciu mięśni kręgosłupa – chirurg wycina z tylnych powierzchni łuków kręgów, po czym usuwa dysk. Czasami usuwa się dysk używając w tym celu specjalnych wierteł, które wbija się przez skórę pod kontrolą rentgenowską oraz bardzo nowoczesną metodą dyskoidetomii endoskopowej.

Skąd się bierze i co zmienia?

Trudno w sposób jednoznaczny wyjaśnić, dlaczego niektórzy z nas zmuszeni są zmagać się z dyskopatią lędźwiową. Nasz styl życia i codziennie wykonywane czynności mogą mieć wpływ na pojawienie się tego schorzenia. Wcześniej przebyte urazy, czy kontuzje również mogą decydować o tym, czy zachorujemy na dyskopatię. Na chorobę tę narażone są też osoby, które pracują fizycznie i narażone są na częste noszenie ciężkich przedmiotów (szczególnie szkodliwe jest noszenie ciężarów przy wyprostowanych nogach). Powstawaniu dyskopatii sprzyja również siedząca praca, czy wielogodzinne prowadzenie pojazdów każdego dnia. Ponadto należy pamiętać, iż bardziej narażone na zachorowanie są osoby uzależnione od tytoniu, alkoholu, ludzie żyjący w dużym stresie, odczuwający wzmożone napięcie mięśni, osoby otyłe, a także pacjenci, którzy zmagają się z osteoporozą.

Kiedy zatem poczujemy charakterystyczny ból w okolicy lędźwiowej, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Szybka wizyta u specjalisty może pomóc nam rozwiać wszelkie wątpliwości, a co najważniejsze pomoże nam szybko dojść do siebie. Dyskopatia lędźwiowa nie musi być ciężką chorobą o ile dobrze się o siebie zaopiekujemy.

Autor: Paweł Mallek

 
Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009 designed by NSF.pl
GEOPARD DEVELOP